Aleksander Labuda

Aleksander Labuda, używający także kaszubskiej formy imienia i nazwiska Aleksander Labùda, urodził się 9 sierpnia 1902 roku w Mirachowie, a zmarł 24 października 1981 roku w Wejherowie. Był kaszubskim felietonistą, pisarzem, poetą i publicystą. Jest zaliczany do pisarzy związanych z Wejherowem. W latach 1920-1923 kształcił się w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim w Kościerzynie, a po ukończeniu nauki pracował jako nauczyciel.

Labuda był współtwórcą Zrzeszenia Regionalnego Kaszubów w Kartuzach i działał na rzecz spraw kaszubskich. Redagował czasopisma „Chëczë Kaszëbsczi” oraz „Gryf Kaszubski”, a także współpracował z „Zrzesz Kaszëbskô”. Publikował wiersze, teksty o historii i języku, opowiadania oraz felietony. Te ostatnie podpisywał pseudonimem Gùczów Mack; napisał ich ponad 300. W 1935 roku ukazały się jego wiersze w zbiorze „Kaszëbsczi piesniôk. Dzél I”, a przed wojną opublikował również pracę „Zasady pisowni kaszubskiej ze słowniczkiem ortograficznym”.

Na podstawie artykułu „Aleksander Labuda” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.